داس سرد دستانت

دوباره آمدی پاییز
طوفان وار
ببازد آرزوها
رنگ سبزش را…
چه غمگین می سپارم
مزرع زیبای گندم گون احساسم
به داس سرد دستانت
گلوی من پر از بغض و
لبان شعر خاموش است …
مهناز نصیرپور
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code